سفر
همۀ شك من
به آيۀ «امن يجيب» مي رود
اگر به بوسه هاي داغ ِ هميشه ات
بدرقه ام نكني!
…………………………………………..
نوزاد ِگي
هر شبانه،
به خيال تو مي خوابم
هر صبح،
كودكي به دنيا مي آيد
شبيه لبخند تو
از ته دل !
…………………………………………..
رعيت
آغاز ِ حكومتي تازه بودي
در سرزمين ِ بي حد من
پادشاهي تو پاياني ندارد!
…………………………………………..
نشانه
سكوت مي كني
شنواتر مي شوم
…………………………………………..
به خدا
قسم بخورم،
به جان خودت!
باورمي كني،
دوستت دارم
…………………………………………..
به رويا ...
خيالي نيست،
اگر كسي نباشد!
تو هميشه هستي؛
مخاطب خيالي!!!
…………………………………………..
به تو ...
ديگر نمي نويسم!
چيزي نشده ...
فقط،
تو حرف نداري!
…………………………………………..
ازدواج !
به نام ِ تو مي شوم،
هر وقت سند بزنيم!
…………………………………………..
كجا ؟
دلم را سپرده بگذارم
تو را وام مي دهند؟
…………………………………………..
آگهي
وام ِ بوسه خريدارم
به بالاترين قيمت
…………………………………………..
فصل
زمستان
از آه ِ سرد ِ من است!
تابستان
از دم ِ گرم ِ تو ...
…………………………………………..
بوسه
بدرقه مي كني مرا
عطر ليمو مي چكد
از لب هايم
…………………………………………..
...
رستگار مي شوم
در اين قمار
كه به يغما مي بري مرا
با اين نگاهِ مات
سكوتِ سرد
…………………………………………..
بيگانه
از ياد تو نمي رود
كفش هايم
من ِ من،
كو؟
…………………………………………..
بي تو
سوخت
در پيلۀ اندوه
پروانۀ من!
…………………………………………..
از من تا من
كودكي در من
شير و عسل دوست دارد
خودم اما نه!
…………………………………………..
...
طعم تلخي دارد
همۀ اين رويا
بي تو
…………………………………………..
...
طعم ندارد
نگاه ِ سرد ِ تو
…………………………………………..
ناگزير
گم مي كنم تو را
لا به لاي خطوط ِ دَرهم ِ
فنجان قهوه !
…………………………………………..
بي تو
يك سرنوشت تازه
بدون شمع و آينه
هوس كرده ست
دلم !
…………………………………………..
عشق بازي
گل هاي پيراهن ام
رنگ مي گيرد
از سُرخي بوسه هايت
…………………………………………..
در ظلمت
دوست مي شوم
با اين روياي روشن
كه هر شب مي گذرد
از خوابِ چشمهايم
…………………………………………..
عشق ِ من
بوي دهان تو را مي دهد
آوازهاي رنگين ِ صداي من
…………………………………………..
؟
به كدام تقدير
حواله كنم
خودم را
بي تو ؟
…………………………………………..
دريا
شعر هميشه مي آيد
از كنار سطرهاي تو
و آرام آرام مي رود
تا عمق ِ ترديد ِ من
…………………………………………..
خواهش ِ من
اندكي كلمه
به گاه ِ خواندن
كمي صدا
به هوس ِ شنيدن
و
بودن ِ تو
« شايد وقتي ديگر»
…………………………………………..
طغيان
در چشم ِ تو
اسب سركشي
سُم مي كوبد
در قلب ِ من هم !
…………………………………………..
در خلوت
شمع روشن مي كنم
براي حضور ِ خاص ِ يك خدا
كمي دورتر از سمت ِ تو
…………………………………………..
پايان
اين قصه تمام نمي شود !
حتا در پيچ ِ همين جاده
كه مرا رها مي كني
في امان اين حرف ها
…………………………………………..
ديدار
اين خط
مرا به تو مي رساند ؛
« قطار تهران – مشهد »
…………………………………………..
تقدير
روي خط پيشاني ام نوشت؛
ستاره باش ُ چشمك بزن
به سايۀ هميشۀ يك ماه
....………………………………………..
چاره
عود مي سوزانم
كمي هم اسپند
براي رفع چشم زخم
از اين ماجرا
…………………………………………..
قاعده بازي
در دست هاي تو ... نه !
در دست هاي من ... نه !
دستي ، بالاي همۀ دست هاست !
…………………………………………..
( 1 )
از رفاقت ِ همراهي با تو
باز نمي گردد
پاهايم !
…………………………………………..
( 2 )
پيچيدگي ِ .............. تو !
گستردگي ِ ....... من !!
بماند ....... !!!
…………………………………………..
( 3 )
به پناه هم آمده ايم
نه گريز !
نمي دانم چه و چه
…………………………………………..
عاشقانه
يك باغ پرنده
در قلب من
براي خواندن آوازترين عاشقانه
لال شده است!
…………………………………………..
عاشقانه
قشنگ تر از
صداي حرف هاي باران
سرود ِ خيس ِ سرانگشتانِ توست
كه دست هايم را مي خواند
خط به خط
…………………………………………..
تقدير و تشكر
من را به تو رساند
« گراهام بل »
…………………………………………..
!!!
نگران ِ خودم هستم
بابت ِ اين حرف ها
…………………………………………..
عشق ِ من
فراموشت مي كنم
بعد از هزار بار
دوباره ديدنت
…………………………………………..
درد
مثل حس خلاء مي مونه
بعد از زائيدن يه بچۀ مُرده
وقتي كه مي گي:
« ما حرفي نداريم با هم»
…………………………………………..
بوسه
فايده اي ندارد
تو
زبان مرا نمي فهمي!
مگر
لب به لب
…………………………………………..
مي پرستمت گاهي !
از ميان تمام مقدسات عالم
به جهنم با تو بودن قسم!
گناه من
شايد همين بود
كه تو را شريك كردم
با خدا!
…………………………………………..
عشق ِ من
« دوست داشتنت لياقت مي خواهد»
چرا كسي نمي گويد چقدر؟
…………………………………………..
حساب/ كتاب
در اين قمار
بُرد با من بود
كه تو را باختم!
…………………………………………..
؟
دلم را به تو دادم
دودمانم را به باد!
…………………………………………..
عاشقانه
از قرائتِ چشمهاي تو
شاعر مي شوم
طلوع كن
ماه من!
…………………………………………..
آفتاب تابيد،
و كسي شبيه نام تو
در خيال ِ من سبز شد!
صبح ِ مُعطري ست ...
…………………………………………..
كُري
از بازترين زاويۀ ممكن
به تو مي نگرم
« ريز مي بينمت ! »
…………………………………………..
بازي
تنهام !
سر به سر دلم مي ذارم
فراموشت مي كنم / به يادت مي آورم
…………………………………………..
!
از چشم ِ من
مي افتي
به سادگي يك اتفاق !
…………………………………………..
سهم ِ من
يك ليوان چاي
ديواني از شعرهاي فروغ
پنجره اي به سمت شب
روياي نمناكِ تو
و ديگر هيچ!