خواندنش، خواندنِ شعر و نذر و نيايش و حرفِ روزانه و شبانه اش هم، كفايت مي كند براي دوست داشتنش ... بگذريم كه من خوانده و ديده و شنيده و دوست داشته و دارمش. زياد. پري كوچكِ مهرباني كه از خيل فرشته هاي پاك و آسماني پروردگار جا مانده است بر روي تاريكي هاي زمين تا نوري باشد لطيف!
چهاردهم مهرماه روز تولدش است. اين اشاره تبريكي مختصر و سپاسي اندك بود در برابر مهرباني هاي بي اندازه اش و نعمت عظيم خدايم...
