چهار ستاره مانده به صبح

از دَر که می‌آیی
دلم پَر می‌کشد
پَرهایش را قیچی می‌کنم
سَر جایش می‌گذارم
مبادا بی‌ دل عاشق
سَلامت کنم

(حميد ابراهيمي)

پي.‌نوشت)؛ اين آقاي دوست‌مان از اينجا كوچ كردند به اينجا. رتق و فتق امور هم افتاده بود به گردنِ دوستِ مهربانم خانوم شيوا خانوم ِ ييلاق ذهن و علي آقاي ايراني كه بابت نصب وردپرس و راه‌اندازي و قالب وبلاگ و ... و كلّي خرده‌ريز‌هاي جزئي و ناجزئي زحمتِ بسيار كشيدند و من به نوبه‌ي خودم تشكّر مي‌كنم و از طرفِ آقاي دوست‌مان هم! نخود شدنِ ما هم دليلي ندارد الا شرايط و اوضاع فعلي‌مان! از درِ پاچه‌خواري وارد شده‌ايم! هر چه نباشد ايشان رئيس ما بوده‌اند (و هستند). بيكاري ما كه از رياست ايشان چيزي كم نمي‌كند. چيزي كم مي‌كند؟  

{عكس}