يا؛ همه اش آن چيزي نبود كه پيدا بود ...
قسمت ديگران
جعفر مدرس صادقي
نشر مركز، تهران، ۱۳۸۴ / چاپ اول ويرايش دوم/ ۱۶۰ صفحه/ ۱۶۰۰ تومان
از دستۀ كتاب هاي طلسم شده بود اين كتاب! كه قسمت نمي شد تمام كردن آن. سه داستانِ باقي مانده از آن هفت داستان را بالاخره خواندم تا پروندۀ قسمت ديگران هم بسته شود حالا كه بيشتر از دو ماه است ... اوووووووه! عمر چه زود مي گذرد! يادم هست وقتي شروع كرده بودم خواندنش را، در آن وبلاگ سابق نوشته بودم و سارا كامنت گذاشته بود كه ...
بايد داستان هاي بيشتري بخوانم از جعفر مدرس صادقي!
يادداشت نويسنده در ته كتاب را دوست داشتم؛ زياد.
"نويسندۀ اين داستان ها به ريزه كاري و جزئيات اهميتِ زيادي مي دهد و فكر مي كند همۀ اين چيزها در ساختنِ داستان مشاركت دارند و سهمِ هيچ كدام را نبايد دستِ كم گرفت. اين نويسنده هيچ اعتقادي به ابلاغِ پيام و سخن پراكني ندارد و وسيله كردنِ داستان را براي تحميلِ معلوماتِ فلسفي و سياسي به خواننده بي حُرمتي و اسائۀ ادب به ساحتِ مقدسِ داستان مي داند. او به اين قالب ادبي عشقِ عجيبي دارد و خيال مي كند همه چي در جهان به اين دليل وجود دارد و هر حادثه اي به اين دليل اتفاق مي افتد كه روزي توي اين قالب خودش را به ثبت برساند. او خيال مي كند همۀ جهان و هر حادثه اي كه كه در جهان اتفاق مي افتد موادِ خام و مصالحِ كارِ داستان نويس است و هر چيزي را كه در دنيا وجود دارد به همين صورت مي بيند. اما او هم، مثلِ هر نويسندۀ ديگري، از زاويۀ خودش به جهان نگاه مي كند و فقط از جهاني كه خودش مي بيند خبر دارد و فقط از همان زاويه مي نويسد و فقط با همان آدم ها و با همان چيزهايي كه خودش مي شناسد سر و كار دارد. اگر اين طور باشد) كه اين نويسنده خيال مي كند همين طور هم هست)، هيچ نويسنده اي، هر جاي دنيا كه باشد، لازم نيست كه هيچ وقت به دنبالِ موضوع بگردد. هر اتفاقي و هر آدمي و هر چيزي كه بر سر راهش قرار بگيرد مي تواند موضوع داستان باشد، به شرطِ اين كه در محدودۀ شناختِ نويسنده باشد و به آن دلبستگي و تعلقِ خاطر داشته باشد. " از يادداشت پاياني نويسنده
